เปิดตัวคอมลัมภ์นี้และเว็บไซต์นี้เป็นครั้งแรกกันเลยนะครับ บ้านหลังแรกที่ผมสร้างขึ้นและ
หวังจะให้เป็นที่รวมเหล่าคน พเนจรไกลบ้านอย่างเรา ๆ ทั้งหลายให้มีความรู้สึกเหมือนได้กลับบ้าน
และให้คนที่อยู่บ้าน ได้รู้สึกถึงการออกไปภายนอกบ้านเราซะมั่งนะ (แต่ตอนนี้ต้องหาคนเข้าก่อน)
              หน้าตาเว็บ มีส่วนไหนที่ไม่สวย  ไม่พอใจ   อยากต่อยเว็บมาสเตอร์  ขอให้ระบายมาที่เมล์
ผมได้เลยนะครับที่  jangchiangmai@gmail.com  นะครับ   แนะนำกันเข้าได้เลยนะครับที่นี่เป็นบ้าน
ของทุกคนนะอยากให้ทุกคนช่วยกันสร้าง (ที่จริงแล้วผมหมดปัญญาทำเอง) เอาเป็นว่าส่งมาได้ทุก
อย่างนะครับเมล์นี้  ใครอยากจะเขียนคอลัมภ์ให้พี่น้องอ่านกันก็เชิญได้นะส่งมาที่เมล์ผมได้เลยเดี๋ยว
จะจัดแจงเอาขึ้นหน้าเว็บประจาน เอ้ยโชว์ให้    ตอนนี้ที่เว็บเรามีอยู่ก็มี เว็บบอร์ด และก็ห้องแชทนะ
ครับ (อยู่ที่เดียวกัน) ลองเข้าไปดูได้ที่ "มุมพักผ่อนพูดคุย" ส่วนหัวข้ออื่น ๆ กำลังเร่งมือทำอยู่นะครับ
อยากให้เพิ่มอะไรก็บอกได้นะครับจัดให้ได้ทุกเรื่อง ยกเว้นเรื่องใต้ดินอันนี้ต้องเมล์คุยกันเป็นการส่วน
ตัว (อาจจะจัดให้ได้แบบลับ ๆ) เอาเป็นว่าเริ่มคอลัมภ์ มุมแอ่วมุมอู้ ครั้งแรกและขอกล่าว
"ยินดีต้อนรับ" ทุกคนนะครับ


               เข้าเนื้อหาคอลัมภ์ดีกว่า ก่อนอื่นเลยผมเขียนคำว่าคอลัมภ์ผิดรึเปล่าเนี่ยช่างมันเถอะเนาะ
คอลัมภ์นี้เขียนขึ้นมาเพื่อระบายความในใจตามชื่อเลย มุมแ่อ่วมุมอู้ หรือจะให้แปลเป็นไทยกลางก็
มุมเที่ยวมุมพูดคุย (อุบาทว์หน่อย ๆ แฮะ) เอาเหอะเรื่องชื่อค่อยเปลี่ยนวันหลังก็ได้เปิดตัววันนี้ก็จะเอา
ความรู้สึกลึก ๆ ในใจของคนที่อยู่ไกลบ้าน (แค่ 3 เดือนแถมกลับเกือบทุกอาทิตย์) มาให้ทุกคนลอง
อ่านกันดู กว่าจะได้คอมลัมภ์นี้ผมต้องลงทุนกลับไปถ่ายรูปและหาข้อมูลอยู่เป็น 3 วัน เพื่อจะได้รูป
ที่คิด(เอาเอง)ว่าสวยมาให้ทุกคนได้ดูกันนะเนี่ยเอาล่ะไม่ต้องพูดมากไปดูกันเลยดีกว่านะครับ

         

           คิดถึงบ้านกันมั้ยทุกคน (ตอนนี้คงกลับบ้านกันหมดละ) ที่ผมบอกว่าคิดถึงบ้านก็คือที่ อ.ฝาง
จ.เชียงใหม่บ้านผมนะครับ นี่อาจจะไม่ใช่บรรยากาศ อ.ฝาง ที่ทุกคนได้สัมผัส แต่มันเป็นบรรยากาศ
ที่ผมจะบอกได้ว่าผมคิดถึง ตั้งแต่เราโตขึ้น ตั้งแต่มีคอมพิวเตอร์ให้เล่น ใครยังจำภาพแบบนี้ได้อีก
หรือเปล่า แล้วใครคิดถึงมันบ้าง ผมคนนึงที่ยอมรับว่าไม่ได้เข้าไปเหยียบผืนดินที่นามานานแสนนาน
จนจำไม่ได้แล้ว และตอนนี้ผมกำลังคิดถึงความรู้สึกนั้นอยู่แล้วคุณล่ะจำมันได้หรือเปล่าครับ ....

           นี่รูปวัวกับควาย ใครเกิดมาไม่เคยสัมผัสควายมั่ง ถ้าเป็นคนไทยต้องถือว่าเสียชาติเกิดมาก ๆ
ส่วนใครที่เคยขี่ต้องถือว่าเป็นกำไรชีวิตสำหรับคนที่อยู่ในเมืองแล้วโอกาสขี่ควายมีน้อยเนาะ แต่บ้าน
ผมเองก็ไม่ได้ชนบทอะไรมากมายแต่ถ้าคุณได้มาก็จะสัมผัสได้ถึงความแตกต่างระหว่างเมืองกับบ้าน
นอกอย่างเห็นได้ชัดมาก ๆ ห่างกันเพียงไม่ถึงกิโลในขณะที่ด้านหน้าคนกำลังเข้าเซเว่น กับโลตัสอยู่
ด้านหลังของเมืองก็จะมีคนอีกกลุ่มกำลังเลี้ยงวัว เลี้ยงควาย ทำนากันอยู่ เป็นการตัดกันอย่างสุดขั้ว
ที่เข้ากันได้ดีอย่างเป็นธรรมชาติของเมืองฝางนะครับ

          แม่น้ำสายเล็ก (555) หรือที่บ้านเราเรียก "น้ำเหมือง" น้ำเส้นนี้ตะก่อนเป็นที่เล่มสนุกของผม
และพรรคพวกอีก 3 - 4 คน เคยมาจับปลา จับปู แถมยังเคยเอาปืน (ทำเอง) มาไล่ยิงกิ้งก่า จนสุด
สายน้ำเส้นนี้ แต่ก่อนมันไม่รกขนาดนี้นะแต่เดี๋ยวนี้ไม่มีเด็กที่ไหนไปเล่นกันแล้วมั้งมันก็เลยแปร
สภาพไปเป็นอย่างที่เห็น   เหตุการณ์น่าประทับใจกับน้ำสายนี้คือ ผมเคยขี่รถจักรยานตกลงไปด้วย
ล่ะ  ตอนไปหาข้อมูลมาทำเมื่อสองสามวันก่อน ก็ว่าจะถ่ายภาพกิ้งก่ามาให้ด้วยแต่หายังไงก็ไม่มีเลย
ซักตัว  สงสัยมันคงสูญพันธุ์ไปจากน้ำสายนี้ตั้งแต่ตอนที่พวกผมเอาปืนไปไล่ยิงแล้วมั้ง วันนั้นยิงมา
ได้เกือบ 20 ตัวมาคิด ๆ ดูก็สงสารมันเหมือนกันเนาะเรานี่ก็เลวใช่เล่น

          ต้นลิ้นจี่ข้างบ้าน (ของคนข้างบ้าน) แหล่งเสบียงอาหารในฤดูเก็บเกี่ยว 555+ ขโมยเป็นประ
จำ ตอนนี้เข้าไปขโมยไม่ได้แล้วเจ้าของบ้านคนใหม่เขาล้อมรั้วไว้ซะแล้วแถมหมาอีกตัวใหญ่ยังกะ
ช้าง ถ้าเข้าไปมีหวังได้ติดอยู่บนต้นลิ้นจี่ลงไม่ได้แน่่เลยแต่ลิ้นจี่ต้นนี้ก็ยังหวานอยู่เหมือนเดิม
(เก็บกินเอาจากที่ยื่นออกมานอกรั้ว)

          ร้านอาหาร 555  ร้านขายของในซอยที่บ้านที่จริงมันมีอีกสองร้าน แต่ร้านนึงปิดอีกร้าน
ไม่ค่อยได้ไปซื้ออะไรก็เลยไม่ได้เอารูปมาฝากกัน  แต่ก่อนตอนเรียนประถม - มัธยมใช้บริการเกือบทุก
เช้า เพราะไปซื้อกับข้าวมากินก่อนไปโรงเรียน อ้อร้านนี้มีต้น "มะผางส้ม" (มะปรางเปรี้ยว)อยู่หน้าร้าน
ว่าแล้วก็เปรี้ยวปาก อยากกินว้อยยยยยย........

          ภาพนี้ อุ๊ยตุ่น กำลังสานกุ่มไก่จะให้อธิบายไรอีกก็มีแค่นี้แหละแอบถ่ายมา 555+ ไม่บอกให้รู้
ตัวหรอก เดี๋ยวภาพจะดูไม่เป็นธรรมชาติ อ้อ ด้านหลังเป็นฟืนเอาไว้จัดการกับเจ้าพวกนี้ ....

          หลายคนคงรู้ว่าบ้านผมทำงานสังหารไก่เอาไว้ขายพวกนี้อีกไม่นานก็จะโดนสังหารซะแล้ว
ช่างไม่รู้ชะตากรรมตัวเองเสียจริง ๆ (โหด) ถึงจะว่างั้นก็เถอะแต่ผมก็ไม่ค่อยไปช่วยแม่ทำงานซะด้วย
ปีไหนทำซักครั้งก็ถือว่าขยันสุด ๆ แล้วถ้าอยากเห็นเดี๋ยวจะหาคลิปตอนฆ่าปาดคอมาให้ดูกัน (555)

          แมวที่บ้าน ตัวแม่มันนี่ชื่อ หลง เพราะมันหลงเข้ามาไม่รู้เป็นแมวใครผมเป็นคนตั้งเอง ส่วนตัว
ลูกมันอีกสองตัว ไม่มีชื่อไม่ได้ตั้งอะไรเลยเรียกมันไปตามสีน่ะแหละ ตอนมันคลอดผมก็ไปดูด้วย
มันคลอดในตู้เสื้อผ้าตอนผมกำลังดูทีวีพอดีเลย

           วันนี้ก็มีแค่นี้ล่ะครับสำหรับคอลัมภ์นี้ อ่านแล้วอาจสนุก อ่านแล้วอาจเบื่อก็ช่างมันเต๊อะนะครับ
ผมก็ทำดีที่สุดได้แค่นี้แหละ ตอนนี้หลาย ๆ คนคงจะกลับไปอยู่บ้านแล้วใช่มะล่ะ ก็มันปิดเทอมแล้วนี่
ส่วนผมคงจะไม่กลับอ่ะนะ คงจะอยู่ทำเว็บไปเรื่อย ๆ น่าจะกลับอาทิตย์ละครั้งกลับไปหาข้อมูลต่อ
ครั้งหน้าจะไปแอ่วให้ทั่วเมืองฝาง แล้วจะเอารูปมาฝากนะครับ  สุดท้ายนี้อยากบอกว่าคิดถึงบ้านจัง

 

                                  By   Webmaster
www.jangchiangmai.th.gs